Geschiedenis

Zo lang ik weet hebben mijn ouders honden gehad. De eerste hond was een bastaardje van het type boerenfox.

Omstreeks 1960 was de Dwergpinscher een van de meest voorkomende rassen. Vooral in Tilburg waar wij woonden kwam het ras erg veel voor. De rasvereniging had zelfs een onderafdeling in Tilburg. In die tijd liepen honden op straat ook nog vaak los. Het is dan ook niet zo verbazingwekkend dat  het bastaard teefje op een dag op straat gedekt werd door een Dwergpinscher reu. In het nest zat naast enkele fox-achtigen ook een zwart-bruin Pinscher-achtig teefje. Dit teefje kreeg de naam Moor en werd aangehouden. Na het overlijden van het bastaardje deed een Boxer teef (met stamboom) haar intrede in ons gezin.

In 1961 verhuisden we naar een iets grotere woning met een grote tuin. Vanaf dat moment breidde de veestapel zich uit. Naast de kanaries, de Kruising-Pinscher en de Boxer kwamen er konijnen en kippen, een Cocker Spaniel en twee Teckels.

1963 -1964  De eerste nestjes Teckels en Boxers met stamboom werden gefokt.  Ook met Moor werd een nestje “Dwergpinschers” gefokt.  Een blauw-bruine  pup werd aangehouden maar dit hondje had ernstige huidproblemen waarvan we nu weten dat dit verband hield met de kleur.

De bekende kynoloog Jan van de Sande kwam namens de Raad van Beheer voor de nestcontrole van de Boxers en Teckels. Hij heeft mijn ouders er toe aangezet om een kennelnaam aan te vragen.

Maart 1965   Kennel van Tilburgs Roem was geregistreerd.

De eerste jaren werden vooral Teckels en Boxers gefokt onder deze kennelnaam. Als er bij familie of kennissen honden om een of andere reden weg moesten dan kregen die bij ons een tijdelijk plekje. Hierdoor kwam er  zo nu en dan ineens een hond van een ander ras in huis.

Met Maltezer Joep heb ik op 11-jarige leeftijd mijn show-debuut gehad op de show in Den Bosch. Vreselijk trots waren we op de 1 Zeer Goed die Joep in de jeugdklas behaalde.

Ook een Franse Buldog teef kwam als afdankertje bij ons. Dat teefje werd gedekt door een kampioen reu van mevrouw van der Laan die toen nog in Tilburg woonde. Twee teefjes werden aangehouden maar alle drie de Buldogjes zijn uiteindelijk verkocht omdat mijn moeder zich wel erg stoorde aan het geknor van dit drietal.

Ook twee (door een kennis afgedankte) Engelse Bassethounds vonden bij ons onderdak. Ook deze twee dames hadden een keurige stamboom. En ook nu werd er gezocht naar een passende reu en werd er een nestje gefokt. Deze erg leuke gezellige honden hadden als vervelende gewoonte dat ze midden in de nacht  “wolfje” speelden. Klachten van de buren hebben er toe geleid dat voor de Bassethounds naar ander onderdak gezocht werd.

1972 Als 15-jarige wilde ik graag een klein hondje wat ik mee kon nemen naar mijn kamer en waarmee ik ook naar shows zou kunnen gaan. De eerste Dwergpinscher met stamboom Teddy de Helm deed zijn intrede. Teddy kreeg in de loop van het jaar gezelschap van de teefjes Pukkie de Helm en Shirley v. Hügelicht.

1973 Na het overlijden van mijn vader verhuisde de laatst overgebleven Boxer naar een van mijn broers.

Er brak een tijd aan met alleen Dwergpinschers.

1974 November 1974 worden de eerste twee nestjes Dwergpinschers geboren.

1975 Mijn moeder wilde toch wel graag een hond erbij die iets groter was dan de Dwergpinschers. De Basenji  Aphrodite v.h. Leurse Bos deed haar intrede.

1977 De Raad van Beheer registreert mij als mede-eigenaar van de kennelnaam.

Met zowel de Basenji’s als de Dwergpinschers gingen we naar shows, fokten we nestjes en hielden uit die nestjes zo nu en dan een pup zelf.

1981 Mijn huwelijk met Henk Hartgers wiens ouders in 1974 twee Dwergpinscher pups bij ons kochten.

In Oostenrijk was een terugfok-programma opgestart voor de Oostenrijkse Pinscher.  Onder strikte voorwaarden konden wij een teefje kopen. Betty van Schildbach werd geïmporteerd.

1983 Het karakter van de Basenji’s leidde in de loop van de jaren nogal eens tot problemen. We besloten dan ook niet meer verder te fokken met dat ras.

1984 Om meer ruimte te hebben voor de honden verhuisden we naar een oude boerderij in Sprang-Capelle. Daar hadden we de beschikking over erg veel binnenruimte en over een groot speelveld. Het aantal honden breidde zich dan ook snel uit tot zo’n 28 stuks.

1991 Ik hield blijvend nekletsel na een auto-ongeval. Dit was de aanleiding om het aantal honden te gaan beperken.

1997 Overlijden van mijn moeder.

1998 In verband met gezondheidsklachten van onszelf was het noodzakelijk om de activiteiten met de honden nog verder in te krimpen.  Met pijn in ons hart besloten we om te stoppen met het fokken en showen van de Oostenrijkse Pinschers.  De drie oudste “Oostenrijkers”  hebben hun oude dag bij ons gesleten; ze behaalden leeftijden van 13 en 15 jaar. De jongere Oostenrijkse Pinschers zijn herplaatst bij fokkers in binnen– en buitenland.

2004 Door zeer ernstige gezondheidsproblemen van Henk was het vrijwel niet meer mogelijk om shows te bezoeken. Ook het fokken van nestjes moesten we op een laag pitje zetten. Het werd noodzakelijk om te verhuizen naar een kleinere onderhoudsarme woning. We besloten om onze vakantiewoning in Zeeuws-Vlaanderen te laten vervangen door een nieuwbouwwoning op dezelfde plek.

Gelukkig heb ik voor enkele van mijn honden (met name de reuen)  geweldige “pleeggezinnen”.

2006 Na tijdelijk verblijf op een vakantiepark in Baarle-Nassau volgde de definitieve verhuizing naar Zeeuws-Vlaanderen.

2009 Helaas werd Henk opnieuw getroffen door een ernstige ziekte waaraan hij op 4 december 2009 overleed.

 

Met behulp van enkele bevriende buurvrouwen was het mogelijk om af en toe een nestje te fokken en deel te nemen aan shows.

2011 Begin LAT-relatie met Jos van Gorp. Samen met mijn honden verblijf ik regelmatig enkele dagen op de boerderij in Alphen (NB).

2012-2016 Wekelijks een aantal dagen in Alphen waar ook een deel van de nestjes geboren zijn en de pups bezocht werden door hun nieuwe eigenaren.

2015 50 jaar Kennel van Tilburgs Roem.

2016  Jos was het grootste deel van het jaar opgenomen in het ziekenhuis in Tilburg. Daardoor was ik veel in Alphen in plaats van in Nummer Een.

2017  Begin januari kon Jos het ziekenhuis verlaten. Vanaf dat moment woonden we samen afwisselend in Nummer Een en Alphen.

We hebben genoten van strandwandelingen met de honden en van de nestjes van Gitty (X-nest) en Oletta (Y-nest).

Helaas is Jos op 28 November 2017 overleden. Hierdoor heeft een fijn jaar een dramatisch einde gekregen.

2018     Met ups en downs de draad weer oppakken en genieten van de leuke resultaten op de shows en niet te vergeten van nieuwe pups.